zaterdag 12 november 2016

De boodchap van een kunstenaar

'De Canadese zanger Leonard Cohen is overleden'. Zo vertelde een Twitterbericht van Trouw mij vanochtend. Straks pak ik de papieren krant uit de brievenbus om de in memoriam berichten te gaan lezen.

Ik ben geen groot fan van zijn muziek, maar ken het uiteraard wel. De klassiekers als 'Suzanne' en ' Hallelujah' spoken sinds gisteren door mijn hoofd. En ik krijg steeds meer behoefte om zijn nieuwe album 'You Want it Darker' te beluisteren, waar bijna dylanesque de woorden kraken, maar hij ze vol emotie in de microfoon spuugt.

Ik ken Leonard Cohen vooral door zijn connectie met Bob Dylan. Allebei van Joodse afkomst en allebei zangers van wereldkaliber. Allebei bewonderaars van elkaars werk. Recent feliciteerde Leonard Cohen Bob Dylan met het behalen van de Nobelprijs. Cohen wist waarover hij sprak.

Leonard Cohen voegt zich bij de talloze kunstenaars die de aarde hebben verlaten. Die hun werk achterlaten, wat allemaal een gezamenlijke boodschap heeft. Het werk van kunstenaars gaat over het leven. Over de schoonheid ervan, maar ook over de rauwe kanten van het leven. Over de mooie kant van de liefde, maar ook over de pijn die liefde kan doen. Kunstenaars laten hun werk aan ons achter om van te leren. Om bij het bekijken of beluisteren ervan, eraan herinnerd te worden dat iedereen de mooie en lelijke kanten van het leven kent. En Leonard Cohen was zo'n kunstenaar... 


zaterdag 5 november 2016

Het verhaal van kunst

Vanavond ga ik naar een uitvoering van het 'Requiem' van Mozart. Het laatste stuk dat hij componeerde voor zijn dood. Is het puur toeval dat het laatste stuk van Mozart gaat over leven en dood?

Ik heb al meerde malen op dit blog geschreven over mijn haat-liefde verhouding met klassieke muziek. En hoe meer tijd er verstrijkt, hoe meer de liefde het van de haat wint. Het is een belevenis, de klassieke muziek. Een belevenis waaraan je moet wennen, die je moet leren kennen en doorheen moet bijten. Eigenlijk is klassieke muziek een te brede term? Want hoeveel genres vallen niet binnen dit grote genre?

Klassieke muziek is lang niet altijd mijn ding. Ik krijg nog steeds uitslag van vele soorten opera, of kan niet langer dan een paar minuten luisteren naar de irritante klanken van een klavecimbel. Maar tegelijkertijd kan ik me verliezen in de melancholische klanken van Grieg of Chopin, of het verhaal van het lijden van Jezus Christus van Bach in de 'Matthaus Passion'.

Muziek hoort bij de kunst. Net als de schilderijen van Rembrandt, van Gogh of Breitner. Want kunst vertelt een verhaal. Een verhaal van schoonheid of tragedie. Ik schreef al eens een bericht over de 'Drie Kruisen' van Rembrandt, zie hier. Misschien wel mijn favoriete werk van zijn hand. Maar hoeveel te meer spreekt dit kunstwerk als het lijden van Christus erbij verwoordt wordt in muziek. Verwoordt wordt hoe Christus het uitroept naar Zijn God en Vader in het bekendste stuk van de hand van Bach.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...