woensdag 23 maart 2016

Aanslagen in Brussel

Gisteren zat ik in de les toen ik het bericht binnen kreeg over de aanslagen in Brussel. Ik vind het moeilijk om in woorden te vatten wat ik gisteren en vandaag voel. Ik voel me verbonden met Brussel en België; het is dan ook mijn geboorteland. Dan komen dit soort dingen extra hard binnen. En de gedachte dat het hier niet zal gebeuren, lijkt me niet meer relevant. Nederland kan ook een doelwit worden, maar ons laten regeren door angst is absoluut niet de oplossing. We moeten de keuze juist op dit moment maken om wel naar buiten te gaan, een ritje met de trein te maken en in een drukke stad te lopen. Als we dit doen winnen de mensen die angst willen zaaien niet.

Er zijn honderden, zo niet duizenden nummers te verzinnen die van toepassing zijn voor dit moment. Mij schoot zojuist het nummer 'Love's in Need of Love Today' van Stevie Wonder te binnen. Haat lijkt op dit moment te regeren. Maar met haatgevoelens jegens mensen of een geloof komen we niet verder. We zullen de haat met liefde moeten beantwoorden. De moslims als onze landgenoten behandelen, de vluchtelingen met open armen ontvangen en de vrijheid van godsdienst nog steeds één van onze fundamenten laten zijn.

Een ander nummer dat me te binnen schoot, was 'Jesus is the Answer´ van Andrae Crouch. Het staat me bij dat ik dit nummer ook gedeeld heb bij een bericht dat over de vluchtelingen ging. Jezus is ook nu het antwoord en de weg. Als we bedenken hoe Jezus gehandeld zou hebben in dit soort situaties, kunnen we niet anders dan concluderen dat Hij uit liefde gehandeld zou hebben. Want Jezus is God en God is liefde.

    

donderdag 3 maart 2016

Vioolconcert van Bach

Ik luister naar het eerste vioolconcert van Bach. Ik heb
al een aantal malen verteld dat ik probeer meer en meer bekend te worden in de wereld van de klassieke muziek. In eerste instantie deed ik dat door middel van Chopin, later Grieg en nu dus Bach. Johan Sebastian Bach, misschien de grootste muzikale geest die ooit geleefd heeft. Hier in Nederland kennen we hem natuurlijk vooral van de 'Matteüs Passion'. Een meesterwerk, door velen het beste muzikale stuk ooit genoemd. Ik heb het niet zo op opera, maar de 'Matteüs Passion' is een ander verhaal'. Het spreekt van Bachs liefde voor het evangelie van Matteüs, het leven van Jezus Christus, de Bijbel in het algemeen .

Maar nu luister ik dus naar dat eerste vioolconcert van Bach. Prachtig! en daarmee zou alles gezegd kunnen zijn. Want soms kan klassieke muziek me niet beroeren, soms doet het pijn aan mijn oor, maar dit vioolconcert klinkt prachtig, spreekt van het genie dat Bach was. Waar dacht hij aan toen hij dit vioolconcert schreef? Dacht hij aan liefde, aan tragiek of allebei? Dacht hij aan en kunstwerk, God of allebei? Hoorde hij de muziek in zijn hoofd voordat hij de noten opschreef? Zag hij zichzelf al het orkest dirigeren toen dit concert voor het eerst gespeeld zou worden? Vragen om bij weg te dromen, maar waar we helaas geen antwoord meer op kunnen krijgen. Het zou wat zijn als we Bach hier op aarde konden spreken, aan hem vragen wat we wilde vragen. Maar aan de andere kant, ik geloof dat er een plek is waar dit mogelijk is. En die plek is niet eens zo moeilijk te bereiken. Goed, je moet er een heel leven hier op aarde voor afleggen, maar wat is die 80, 90 jaar hier op aarde vergeleken met de eeuwigheid?

Ik zie deze muziek van Bach als een kijkje in die eeuwigheid. Een glimp van de Goddelijke muziek in de hemel. Ik heb al een lange tijd de uitspraak van Walter Savage Landor bovenaan mijn blog staan. Hoe waar is de uitspraak? Alles op deze aarde is vergankelijk, behalve de muziek. Muziek zal er altijd zijn, zelfs als deze aarde niet meer bestaat. In de hemel is de 'Meester componist' zelf. Horen de mensen de stap naar het christelijk geloof hebben gezet de muziek die God gecomponeerd heeft. Horen we Zijn schoonheid vertolkt in muziek die we waarlijk perfect kunnen noemen...          

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...