dinsdag 29 september 2015

Chopin en jazz

Het is bijna twee weken geleden sinds het vorige bericht wat ik op dit blog publiceerde. Dat is veel te lang. Ik heb ondertussen nog wel het een en ander te melden over muziek.

Ik heb meerdere malen verteld dat ik niet zo heel veel met klassieke muziek heb. Van opera krijg ik jeuk en met een clavecimbel moet je al helemaal niet aankomen. Toch kan ik niet zeggen dat ik niets met klassieke muziek heb. Ik ben immers een groot jazzfan en wie van jazz houdt, moet ook in zekere zin van klassieke muziek houden. Jazz is immers naauw verwant aan de klassieke muziek, voor blues geldt hetzelfde. Jazz en blues zijn allebei een mengeling van de afrikaanse klanken gemixt met de westerse.

Klassieke piano muziek heb ik wel iets mee. Sinds een paar dagen ben ik bezig om de pianowerken van Chopin te beluisteren. Mijn vader heeft boven op zolder een cdbox staan met de verzamelde pianowerken van Chopin. Hoor ik iets van jazz er in terug? In eerste instantie niet, maar wie goed luistert zal vast een hoop weten te vinden. Het is erg mooi, ontroerend zelfs. Al mis ik af en toe dat randje wat jazz en blues zo mooi maakt. Het buigen van de noten. Een 'blue note' zoals dat zo mooi heet.

De meeste van jullie zullen wel weten dat er een nieuwe 'Bootleg Series' aan zit te komen. Opnames van Dylan tijdens de opnamensessie voor zijn drie iconische albums uit de jaren-60, 'Bringing it all Back Home', 'Highway 61 Revisited' en natuurlijk 'Blonde on Blonde'. Verder heb ik er niet zoveel over te melden. Voor meer informatie verwijs ik naar de blog van Tom Willems, zie hier.

Het nummer 'Blue in Green' van Miles Davis spookt de afgelopen dagen door mijn hoofd. Ik ben een paar dagen gelden begonnen met dit nummer op de piano te spelen. Althans de richtlijnen van de noten; dit is namelijk een nummer wat bedoeld is om op te improviseren. Een paar noten waar veel mee gedaan kan worden. Het nummer doet me ook denken aan de pianowerken van Chopin. Het nummer roept hetzelfde gevoel op, zou bijna klassiek genoemd kunnen worden. Maar kent toch net

dat randje. Ja, dat randje, het valt lastig uit te leggen. Ik twijfel er niet aan dat de jazzliefhebbers wel snappen wat ik bedoel. Als ik het nummer goed onder de knie heb zal ik een filmpje op dit blog plaatsen, later meer.

Enfin, dat is deel één van de inhaalslag.


donderdag 17 september 2015

Gedachten over Dylan #37: Een avond in Japan

Een tijdje geleden heb ik beloof om weer meer ver Dylan te gaan schrijven. Toch is het daar niet van
gekomen de afgelopen tijd door meerdere factoren. Nu beloof ik echt om weer regelmatig over Dylan te aan schrijven. Eén keer per week moet makkelijk haalbaar zijn, misschien wel meer.

Gisteren was bracht ik even een bezoekje aan de lokale kringloop. In het verleden was dit een schat om tussen te zoeken. Nu is dit helaas veel minder. Het aantal is niet afgenomen, integendeel, maar de prijzen zijn flink omhoog gegaan. Heel af en toen vind ik nog iets leuk voor een euro, maar het werk van goede en bekende artiesten betaal je toch al gauw 5 euro, soms meer voor. Nu vind ik het helemaal niet erg om voor een goede plaat wat meer te betalen, maar er zit geen logica achter. De ene gaat voor 5 euro, de andere voor 15. En die van 15 is minder waard dan die van 5. Het gaat vooral om bekende namen, niet om de plaat van die bekende naam. Bijvoorbeeld gisteren kwam ik gewoon een verzamelaar van Frank Sinatra tegen, die kostte zes euro. Als het een echt album was geweest, had ik nog willen overwegen om hem te kopen. Gelukkig kwam ik nog een andere verzamelaar tegen van Sinatra in de 1 euro bakken.

Eergisteren kwam ik ook 'At Budokan' tegen, één van de weinige albums van Dylan die ik nog niet op elpee in m'n platenkast had staan. De paat kostte wel 7 euro, maar dat was ik er bereid voor neer te leggen. De elpee verkeerd namelijk in erg goede staat en de poster en boekje zit erbij.

De meningen over dit album zijn erg verdeeld. De meeste kritiek wordt op het bombastische geluid van het concert gegeven. Ook wordt gezegd dat er veel betere concerten uit deze tour te vonden zijn. Ik heb een aantal van de concerten van Dylan uit 1978 op tape, ik weet niet goed meer wat m'n mening daarover was. Ik zal er weer een aantal beluisteren, later meer. Ik heb verre van problemen met 'At Budokan'. Oké, de nummers zijn niet hetzelfde als ze origineel waren, maar dat hoeft ook niet. Het groteske geluid, het veranderende akkoordenschema's, geven een nieuw jasje aan de nummers, werpen een andere blik op de muziek en tekst. Bijvoorbeeld: 'Ballad of a Thin Man'. Ik kreeg kippenvel toen ik dit nummer hoorden. Een saxofoonsolo die de sterren van de hemel blaast.

Het mooie van Dylan is, dat hij zich keer op keer vernieuwd, niet blijft hangen in wat geweest is. De tijden veranderen, goede artiesten dus ook.

    

woensdag 9 september 2015

Door de ogen van een zestienjarige en Cash in de wereld draait door

Vandaag ben ik zestien jaar oud geworden. En bij een nieuwe leeftijd hoort een nieuwe ondertitel. Door de ogen van een zestienjarige. Ik heb ook maar gelijk een nieuwe achtergrond erbij gemaakt. Er zit veel tijd in, maar het resultaat mag er zijn, al zeg ik het zelf. Mag ik zestien een belangrijke leeftijd noemen?Vroeger betekende het heel wat, maar nu kan ik alleen maar voor m'n brommerrijbewijs gaan. Sorry, maar ik spaar toch liever voor een auto. 16 is dus niet een heel speciale leeftijd. Buiten dan dat het twee jaar voor de volwassenheid is. Al weet ik nu ook nog niet of ik daar zo veel van moet verwachten. Zestien is voor velen een verandering in hun leven. De laatste fase van de puberteit en de laatste fase voor de volwassenheid. Over 670 dagen ben ik volwassen, althans volgens de Nederlandse wet. Ben je met achttien ook echt volwassen? Dat is een vraag om over te speculeren.

Gisteren was er een item in 'De wereld draait door' gewijd aan Johnny Cash, zie hier. Er is een nieuwe biografie over hem verschenen. Eentje die ik erg graag zou willen kopen, maar wat nu nog niet kan. Wie weet over een paar weken. Een item gericht aan duetten die Cash heeft gezongen en die ook in duet vorm door de muzikanten in 'Dwdd' werden uitgevoerd. Een mooie kijk op het werk van Cash, met ere gebracht. Je moet het maar durven om aan het oeuvre van Cash te komen, wat mij betreft zijn deze muzikanten erin geslaagd.

Voor wie interesse heeft, ik zal naast dit blog over muziek ook een blog over filosofie bijhouden, zie hier.     

vrijdag 4 september 2015

Vluchtelingen

Even een bericht anders dan ander. Ik heb nooit de intentie gehad om politiek getinte berichten op dit blog te schrijven. Toch voel ik me genoodzaakt dit te doen, het zij met een muzikaal randje.

De afgelopen twee dagen ging die verschrikkelijke foto de wereld over. Hartverscheurend is het enige wat ik erover kan zeggen. Die foto had zo'n grote impact op mij, en ik denk ook op velen van jullie, dat ik hem hier niet durf te plaatsen. Toch kan deze foto misschien nog iets betekenen voor de vluchtingen. Ik hop dat deze foto de schellen van onze ogen laten vallen. Dat we hierdoor beseffen wat er zich afspeelt en hoe verschrikkelijk dit is. En van stil toekijken overgaan tot handelen,dit geldt ook voor onze overheid en de EU. Dat we beseffen dat die ene foto representeert wat duizenden mensen overkomt. Mensen zoals jij en ik, die net zoveel recht hebben op vrijheid als wij. Er zijn nog zoveel meer kinderen, vrouwen en mannen die verdronken zijn, vluchtend voor oorlog. Wie zijn wij om onze luxe boven het leven en vrijheid van anderen te stellen. Besef dat het onze plicht is om te helpen en onze naaste lief te hebben.  Het kind op die foto had in zijn korte leven alleen maar oorlog gekend, stel voor hoe dat is. Om constant in angst en onzekerheid te leven.

Er zijn drie nummers die ik met jullie wil delen. 'Freedom/Motherless Child' van Richie Havens. Want we hebben allemaal recht op vrijheid en er ontzettend veel kinderen zijn die nu moederloos zijn en daardoor hopeloos. 'This Land is Your Land' van Woody Guthrie, omdat ik vind dat ons land en Europa ook het land moet kunnen zijn van vluchtelingen. En 'Jesus is the Answer' van Andrae Crouch, omdat Jezus echt het antwoord is. Hij handelde uit liefde en dat zouden wij ook moeten doen. Hij zei dat we afgerekend zullen worden op hoe we de weduwen, de wezen en de vreemdelingen behandelden. Of we gehandeld hebben uit liefde naar onze medemens. Heb je naaste lief als jezelf, dus ook de vluchtelingen die opzoek zijn naar vrijheid en zekerheid. Om te leven in een plek waar geen oorlog is en waar ze niet constant in angst moeten leven.

          

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...