zondag 30 augustus 2015

Highway 61 Revisited: 50 jaar lang vernieuwing

Het is vandaag precies 50 jaar geleden dat het iconische album 'Highway 61 Revisited' uitkwam. Door velen het beste popalbum aller tijden genoemd. En ook bij mij is het een album wat een speciaal plekje in m'n hart heeft.  'Highway 61 Revisited' is een beleving, een vernieuwing, hét album van de popmuziek uit de jaren-60 en de jaren daarna.

Ik hoorde dit album voor het eerst toen ik 12 jaar oud was, vlak nadat ik m'n eerste platenspeler had gekregen. Toen ik hem hoorde, ging er een werld voor me open. Het was iets unieks, iets wat ik nog nooit eerder had gehoord. Zowel op muzikaal gebied, als op tekstueel. Het album bevat stuk voor stuk nummers die me verbluffen op deze twee gebieden. De teksten zijn onnavolgbaar, niet te begrijpen, maar toch zijn ze wonderschoon. Zelfs denk ik soms te weten wat de teksten beteken. Wat Dylan bedoelt met het voelen als een rollende steen, wie die dunne man is, hoe het is om de 'grafsteenblues' te hebben. En zo denk ik dat iedere liefhebber van dit album in de loop van de tijd wel z'n eigen betekenis aan de nummers heeft gegeven en dat iedere liefhebber van dit album ook z'n eigen verhaal erbij heeft. Iedere keer als ik dit album draai, het maakt niet uit hoeveel tijd het geleden is, komt hetzelfde gevoel naar boven. Word ik telkens weer weggeblazen door de muziek en de teksten, maar bovenal geniet ik volop van het album

Enfin, 'Higway 61 Revisited' is niet zomaar een album. Het is een icoon in de popmuziek, op z'n minst. Door velen zelfs een meesterwerk genoemd. En voor mij is het zeker een meesterwerk, maar vooral ook één van m'n favoriet albums van meneer Dylan.

Ik ga nog even door met luisteren naar 'Higway 61, luistert er nog iemand met me mee? Ik raad je aan om 'Higway 61 Revisited' nog eens uit de kast te pakken, al is het alleen maar om z'n verjaardag te vieren.       

zondag 23 augustus 2015

Mededeling

Jullie zullen al wel gemerkt hebben dat het al een tijdje terug sinds het laatste bericht op dit blog verscheen. De reden hiervoor? Meerdere factoren, maar de voornaamste schrijven aan andere stukken en het lezen van boeken. Eén van de stukken die ik geschreven heb is al te lezen, zie hier, de andere stukken zullen spoedig verschijnen.

Dan kom ik meteen maar bij het volgende punt. Morgen begint voor mij weer het nieuw schooljaar. Voorbij met de zee van vrije tijd om muziek te luisteren, te lezen en te schrijven. Omdat dit jaar mijn examenjaar is, wordt deze blog net even een lagere prioriteit voor miij. Helaas omdat het het afgelopen jaar niet al te goed is gegaan wat betreft mijn school, is het belangrijk dat ik dit jaar me van m'n beste kant laat zien en uiteindelijk m'n diploma haal. Niet getreurd, ik vind het komende schooljaar vast nog wel vrije tijd om te bloggen en m'n ervaringen over muziek met jullie te delen.

Enfin, nu dit gezegd is kom ik bij de muzikale boodschap van dit berichtje uit. Welke muziek stond de afgelopen week centraal? Onder andere die van Supertramp en de plaat 'Even in the Quietest Moments'. Een plaat die muzikaal geweldig in elkaar zit. Zeker een aanrader. 'Fool's Overture' is voor mij het beste nummer.

 



Andere muziek die deze week centraal stond, was die van John Coltrane met het album 'Ballads'. 



 

donderdag 13 augustus 2015

Een vallende ster

Gisteren is er voor de komende nachten een groot aantal vallende sterren voorspelt. Een buitenkansje voor menig liefhebber van de kosmos om een nacht lang naar de hemel te kijken en wellicht een aantal momenten een vallende ster te kunnen zien. En zich te verwonderen over het heelal, want wat een wonder is het heelal.

Bob Dylan heeft een nummer over een vallende ster geschreven; 'Shooting Star'. Een nummer over vergeten liefde, een oude vriendschap, mislukte liefde? Wie zal het zeggen. In ieder geval is het nummer als je het mij vraagt één van Dylans beste, misschien zelf het op één na beste nummer van 'Oh Mercy'. Frits Tromp schreef afgelopen zondag een stuk over de versie van dit nummer op 'MTV Unplugged'. De meningen over dit album zijn erg verdeeld. De één vindt hem geweldig, de ander niet om aan te horen. Ikzelf vindt het album ontzettend goed, al draai ik hem niet veel. Maar naar aanleiding van het stukje van Frits heb ik hem samen met m'n vader op zolder beluistert. Met een kopje koffie en en goed gesprek. Daarna luisterde we naar 'Kind of Blue', dat is dan weer een heel andere divisie.

Enfin, 'Shooting Star', wat een nummer en wat een geweldige en prachtige versie op 'MTV Unplugged'. Ook toepasselijk voor de komende nachten. Een nummer om te beluisteren terwijl ik naar de hemel kijk? Ik denk eerlijk gezegd dat ik vandaag maar gewoon in m'n bed ga liggen en hopelijk goed slaap. Maar misschien kijk ik vannacht uit m'n raam en zie ik een vallende ster en denk ik dan aan 'Shooting Star'. Eén keer eerder zag ik een vallende ster, midden in de nacht op een kamp. Terwijl ik diep in de nacht buiten lag en aan het praten was. Toen was het ook zo'n heldere nacht waarin er ontelbaar veel lichtjes aan de hemel fonkelden. En opeens, een lichtstraal. Een vallende ster, al is die term niet correct. Wel een term om bij weg te dromen, Een ster die naar beneden viel. De oude grieken geloofden dat het teken van een God was die naar de aarde keek. En door de kracht van die God kwam er een ster naar beneden vallen. Als je naar de hemel kijkt kun je verwonderen over het heelal en de schoonheid daarvan, maar ook denken velen aan wat er in die hemel schuilt. Of er ergens hoog in de lucht, misschien in een andere diemensie een God is. Die naar de aarde kijkt en bezig is met ons en ons bestaan. God kun je niet zien als je naar de hemel kijkt, maar de sterren brengen hem in onze gedachten misschien wel iets dichter bij, net iets meer bereikbaar. God schuilt in alles, dus ook in de sterren.

Het is een gek fenomeen, een gek fenomeen. Een teken van God of gewoon een reactie door kosmische krachten? Wat het ook is, je kunt er bij weg dromen. Lees de tekst van 'Shooting Star' maar eens...


'Seen a shooting star tonight
And I thought of you
You were trying to break into another world
A world I never knew
I always kind of wondered
If you ever made it through
Seen a shooting star tonight
And I thought of you

Seen a shooting star tonight
And I thought of me
If I was still the same
If I ever became what you wanted me to be
Did I miss the mark or overstep the line
That only you could see?
Seen a shooting star tonight
And I thought of me

Listen to the engine, listen to the bell
As the last fire truck from hell
Goes rolling by
All good people are praying
It’s the last temptation, the last account
The last time you might hear the sermon on the mount
The last radio is playing

Seen a shooting star tonight
Slip away
Tomorrow will be
Another day
Guess it’s too late to say the things to you
That you needed to hear me say
Seen a shooting star tonight
Slip away'

vrijdag 7 augustus 2015

Gedachten over Dylan #35: Blonde haren

Ik heb voor het eerst in m'n vakantie 'Blonde on Blonde' opstaan. Het meesterwerk van de jaren-60, een mijlpaal in de popmuziek. Ik heb altijd veel gehad met dit album. Niet omdat velen dit album als Dylans beste zien. Ik kan moeilijk een beste kiezen uit het immense en tevens immens diverse oeuvre van Dylan. Hetgeen wat met het meeste raakt is 'Oh Mercy', maar of dat dan ook het album tot z'n beste maakt? Nee, 'Blonde on Blonde' is niet m'n favoriet, of om het er sterk uit te drukken, niet m'n oogappel. Toch zou ik uren met iemand kunnen praten over dit album. Wat hem nou zo speciaal maakt, wat het nou tot een waar meesterwerk maakt. Wat het tot het beste album van de jaren-60 maakt, want die titel durf ik het album wel te geven.

Laat ik me vandaag beperken tot de titel. 'Blonde on Blonde', een 'rare' titel voor een Dylanalbum. Blond op blond, krom vertaald. Blond doet me natuurlijk als eerste denken aan de haarkleur. Blond haar; misschien is de titel opgedragen aan iemand met blond haar. Wie kende Dylan met blond haar? Andy Warhol misschien, door velen dé kunstenaar van de jaren-60 genoemd. Nu moet ik bekennen   dat ik niet heel veel sympathie voor Andy Warhol heb. Begrijp me niet verkeerd, ik ontken niet dat z'n werk een grote invloed heeft gehad op de kunt van de 20ste en 21ste eeuw. Het gaat me meer om z'n persoonlijkheid, z'n losbandige gedrag. Het gedrag wat typisch voor de jaren-60 was. Een titel die aan hem opgedragen is hoeft dus niet voor mij. En we moeten toch nog tot een romantisch verhaal komen.

Een ander persoon met blond haar dus. Misschien moeten we het zoeken bij een vrouw. Een vriendin
of geliefde van Dylan. Dan kom je natuurlijk als eerste bij Suze Rotolo en Sara Lownds. Sara Lownds had geen blond haar en dat van Suze Rotolo is meer bruin dan blond. Dit sluit dus weer twee mogelijke personen uit. Toch komt er nog een vrouw bij me op; Edie Sedgwick. Of dit Dylans geliefde was, is niet duidelijk. Men zegt dat een aantal maanden voor het huwelijk van Bob en Sara hij een relatie met haar zou gehad zou hebben. Haar zelfs aan het lijntje heeft gehouden toen hij al in het geheim met Sara getrouwd was. Daar komt nog eens bij dat Edie een tijd lang blond haar had. Het levensverhaal van Edie is jammer genoeg minder romantisch. Een drugsverslaving, anorexia, en een tragische dood. De doodsoorzaak werd officieel als onduidelijk benoemd. Een ongeluk, een overdosis of zelfmoord? Zelfmoord lijkt mij jammer genoeg het meest realistische. 28 jaar en dood. Tragisch, dat is het enige wat ik erover kan zeggen.

Zou het mogelijk zijn dat Dylan de titel, net als mogelijk 'Just Like a Woman' aan Edie Sedgwick heeft opgedragen? Als teken dat hij haar niet vergeten was. Of is dit te romantisch? Is er een andere, meer realistische reden voor de titel? Was het gewoonweg een titel die bij Dylan opkwam, een combinatie van woorden die hem wel aanstond? Wie zal het zeggen?

'Blonde on Blonde', blond op blond. Een album waar iedere Dylanliefhebber weer een ander verhaal en gevoel bij heeft. Wat betekent 'Blonde on Blonde' voor mij? Een hele hoop, maar het voornaamste is gewoon muziek. Want het is muziek in de puurste vorm. Zoals het bedoelt is, maar wat ook vernieuwd.



      

maandag 3 augustus 2015

België, muziekland

Afgelopen wekkend was ik in m'n geboorteland België. Een hoop gezien en van een hoop genoten.
Natuurlijk was er ook plaats voor een bezoekje aan 'The Vinyl Touch' in Mechelen.  En daar heb ik zeker nog een aantal platen gevonden. Zeker zijn we de Vlaamse frites ook niet vergeten. Verder ben ik nog met veel stripboeken thuisgekomen, een hobby die ik heb over gehouden aan de jaren dat ik in België gewoond heb. Nu eenmaal terug thuis in Nederland is het na genieten van de leuke paar dagen die ik daar beleefd heb en vooral genieten van de Vlaamse specialiteiten die we mee naar huis hebben genomen.

En nu komen we aan bij de muzikale vraag van dit bericht. Welke muziek doet met aan Vlaanderen en België denken? Ik heb meerdere keren verteld dat m'n liefde voor muziek eigenlijk pas echt begonnen is in 2008, een jaar nadat we verhuisd zijn uit België. Daarvoor luisterde ik natuurlijk wel naar muziek, maar minder bewust en ik genoot er minder van. Toch is er nu zeker muziek die me doet denken aan België. Het nummer 'Homeward Bound' van Simon & Garfunkel bijvoorbeeld, want België voelt nog steeds al m'n tweede thuis. De muziek  doet me soms denken aan het land waar ik geboren ben. Aan de stad Mechelen of het kleine dorpje Bonheiden wat er op een steenworp afstand vandaan ligt. En zo zijn er nog meer nummers over iemands thuis geschreven, en als ik die nummers dan hoor moet ik bijna altijd denken aan België. Ook als ik Toots Thielemans hoor, de gitarist en mondharmonicalist uit Brussel, of de muziek van Jacques Brel, ook een Brusselaar. Om het wat meer bij vandaag de dag te zoeken, Selah Sue. Zo zie je maar dat het kleine België toch nog een hoop muzikaal talent heeft voortgebracht.

Om een nummer te delen uit de zo velen die ik kan kiezen van Belgische origine, is niet moeilijk voor mij. De muziek van Toots Thielemans heeft een speciaal plakje in m'n hart. Daarom het hummer 'Estate', een jazzballad. En daarmee is alles gezegd...



          

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...