zondag 29 juni 2014

Songtekst van de dag #16: John Brown

Klik hier om de songtekst te lezen.

De tekst van dit nummer kan weer opgevat worden als een antioorlogstekst. Het moraal van het
verhaal: zijn moeder is trots, vertelt het aan iedereen. Er komen regelmatig brieven. De brieven komen niet meer, tien maanden lang. Als haar zoon dan eindelijk thuiskomt herkent ze hem niet meer. Hij is verminkt en niet trots op zijn daden. Hij doet zijn medailles af.

Oorlog is nooit ergens goed voor, dat blijk wel uit deze tekst. Er heeft ooit echt een John Brown geleefd, een antislavernij strijder. Dit persoon is dan wel niet verminkt in de strijd, maar wel geëxecuteerd. Lees hier het Wikipedia-artikel. 



 

zaterdag 28 juni 2014

Op de draaitafel #1: Dave Brubeck's Greatest Hits

Een aantal dagen terug plaatste ik een berichtje met de boodschap de serie 'Vinylupdate' weer op te pakken. Toch ben ik nooit tevreden met het eindresultaat van deze berichten. Na even nagedacht te hebben ben ik op het idee gekomen om 'Vinylupdate' te veranderen naar 'Op de draaitafel'. Hier zal ik iedere keer maar één lp behandelen en er wat dieper op ingaan.

Vandaag een welbekend album. De reden dat ik een week of drie geleden deze lp gekocht heb komt doordat ik een groot jazzfan ben en geen enkele jazzcollectie is compleet zonder een plaat van Dave Brubeck.

Ik kan kort over dit album zijn een werkelijk prachtig staaltje muziek. En dit is dan nog maar een 'Greatest Hits' album. Dave Brubeck is voor zijn dood een beetje in de vergetelheid geraakt, maar na zijn dood op 5 december 2012 een dag voor zijn 93ste verjaardag is zijn muziek weer onder de aandacht gekomen. Je ziet vaker dat artiesten na hun dood weer erg in opspraak raken, kijk maar naar Whitney Houston, Donna Summer, Michael Jackson en de gisternacht overlijdende Bobby Womack.
Goed dat zijn onmiskenbare piano geluid weer aandacht heeft gekregen kan niets anders dan goed zijn.

Het bekendste nummer op dit album moet wel 'Take Five' zijn, dat is zo'n nummer wat iedereen wel kent of diegene nou wel of niet de artiest ervan weet. Het is dan ook de best verkopende jazzsingel aller tijden. Als je alleen het pianomotief het hele nummer door zou horen, wordt ie wel wet saai. Wat het nummer zo goed maakt is natuurlijk die saxofoon.

Dave Brubeck wordt als een icoon in de jazzmuziek gezien. Meestal zij eerste albums van artiesten  die ik koop 'Greatest Hits' albums. Zo kun je een goede indruk en samenvatting van hun oeuvre krijgen. Ik nu dus ook niet wachten tot mijn ogen op een echt album vallen.

Het nummer 'Unsquare Dance'is geniaal gecomposeerd.Het eerste inzetten van het geklap dan de contrabas dan de piano en tenslotte de tapschoenen en hij wordt goed afgesloten met een 'yeah' geroep.


Het nummer 'Trolley Song' passert nu m'n oren. Die drums en bas voegen weer een hoop toe. Het is knap hoe Bruceck af en toe weet te stoppen om die drummer even een gloriemomentje te geven.

'Blue Rondo A La Turke' is voor mij het beste nummer. Een prachtig arrangement op 'Rondo alla Turca' van Mozart.

Het geeft me een goede indruk van het werk van Dave Brubeck en laat me verlangen naar meer.

 


 

Bob Dylan album voor album #16: Desire

Algemene informatie:

Releasedatum: 5 januari 1976
Opnamedata: juli - oktober 1975
Producer: Don DeVito
Duur: 56:13

Toen ik op m'n 12de verjaardag m'n eerste platenspeler kreeg was dit een van de eersten uit de
collectie van mijn vader die geluisterd werd. Ik wist niet wat ik ervan moest vinden. Nu is dat wel anders.

Ik luister er niet zeer vaak, maar wel regelmatig naar. Ieder nummer heeft dan ook een bepaalde vorm van vertrouwen bij mij gewonnen. Vaak als de computer op random afspelen staat komen er soms nummers van dit album voorbij. Een van de weinige albums waar nummers op zichzelf me niet weten te beroeren, behalve 'One More Cup Of Coffee' dan. Het album in zijn geheel is wel prachtig. Hier verschilt mijn mening met die van mijn vader en dat gebeurt niet vaak. De oosterse invloeden op het album geven het een speciale sfeer die ik niet echt terugvind bij de andere Dylanalbums. Ik denk wel dat meer mensen het daar mee eens zijn. De viool van Scarlet Rivera en de stem van Joan Baez zijn werkelijk prachtig en voegen hun eigen waarde aan het album toe.  De originele lp overtreft voor mij iedere release waar ik naar geluisterd heb, ik kan niet oordelen over de 'MOV' versie. Misschien later. Eigeblijk is er niet echt een beste nummer op het album, dat verschilt per luistersessie. Eigenlijk is alles van Dylan uit de jaren-70 geweldig, zo ook dit album.

Cijfer: 10
 


Videoclip van de dag #4: The World (Is Going Up In Flames)

Vandaag een prachtige videoclip van een prachtig nummer van een prachtige soulzanger.
 

vrijdag 27 juni 2014

Songtekst van de dag #15: Can't Wait

Klik hier om de songtekst te lezen.

Iedereen heeft wel eens een moment gehad, spannend/leuk, waarop hij niet kon wachten. Als kind, nu nog steeds, had ik daar regelmatig last van. Dat deze tekst niet over de basale dingen gaat waar een kind naar verlangt is duidelijk, maar datzelfde gevoel krijg je wel. Het gaat over een persoon. Welke
persoon? Dat is aan de luisteraar zelf. Dylan stemt zich niet erg vrolijk dat hij van die persoon houdt, zo blijkt uit de regel: I’m doomed to love you, I’ve been rolling through stormy weather I’m thinking of you and all the places we could roam together'. Je houdt van heel veel personen in je leven. Daarom is die persoon voor iedereen anders. De meerdere versies die er van dit lied bestaan geven een andere sfeer aan het nummer. Ik krijg dan ook bij iedere versie een andere visie bij die geliefde persoon. Door de toetsen op school door denk ik: Ben toe aan vakantie ;)

Oh ja lees de nieuwe 'Album voor album' ook nog even.

woensdag 25 juni 2014

Bob Dylan album voor album #15: Blood on the Tracks

Algemene Informatie:

Releasedatum: 17 januari 1975
Opnamedata: september en december 1974
Producer: Bob Dylan
Duur: 51:40

Het alom geprezen album van Dylan en dat is terecht. Veel mensen zien dit album als een van de beste, waaronder ik. Ik kreeg de cd op m'n 12de verjaardag, hij stond al lang op het verlanglijstje. Dit album heeft geen wenperiode nodig gehad. Goed laten we maar ingaan op de muziek.

De stem, het gitaarspel, de sfeer het klopt allemaal. De muziek komt in als een bom, trekt je mee. Vaak als ik niet kan slapen zet ik dit album op, het maakt me rustig. Dat het album volgens zijn zoon Jakob om ruzies tussen z'n ouders gaan zal ik maar niet op ingaan. Ieder nummer ken ik uit het hoofd, ik weet welke regels er komen. Toen ik het album een maand of drie geleden op vinyl kocht, ben ik er nog meer van gaan houden. Op een of andere manier luister ik geconcentreerder naar een album op lp dan op cd. Het geconcentreerde luisteren laat je meer naar de tekst luisteren. Ja, een betekenis die er aan zou kunnen gegeven worden is liefdesverdriet, maar er zijn er zoveel meer. Het gitaarspel van Dylan is van erg hoog niveau, helemaal in 'Buckets Of Rain'. Tijdens het schrijven krijg ik weer zin om er naar te luisteren. Er is een tijd geweest dat 'Lily, Rosemary And The Jack Of Hearts' me niet zo aansprak, dat is nu wel anders. Ik krijg er altijd een beetje een pretpark gevoel bij, ik weet het, het ligt aan mij. Na al die keren luisteren klink ie nog steeds nieuw en verfrissend en dat zegt een hele hoop. Een album vol steengoede nummers, van een steengoede muzikant.  Eigenlijk kan de goedheid van dit album niet in woorden beschreven worden en ik raad je aan luister!

Cijfer: 10

dinsdag 24 juni 2014

Songtekst van de dag #14: When You Gonna Wake Up

Klik hier om de songtekst te lezen.

Zoals je vast wel weet heb ik een zwak voor 'Slow Train Coming', zo ook voor dit nummer. Dylan de wijze man, de leermeester die vertelt wat er allemaal voor slechts aan de hand is in de wereld. Je zou dit als irritant kunnen ervaren. Het punt is, Dylan weet het zo te brengen dat hij gelijk heeft. Hij slaat als het ware de spijker op z'n kop. Dylan somt op en somt op in een pijlsnel tempo. Couplet voor couplet. Na ieder couplet komt dat sterke refrein: When you gonna wake up, when you gonna wake up When you gonna wake up and strengthen the things that remain?' Wanneer word je wakker en versterk je de dingen die overblijven. Dylan wil denk ik zeggen dat er niet  zoveel goeds in de wereld meer over is, hij schreeuwt het uit: Hou alsjeblieft het overblijvende nog intact. De sterkste regel vind ik: Do you ever wonder just what God requires? You think He’s just an errand boy to satisfy your wandering desires. Hoe je het figuur God nou ook ziet, om deze regels kun je niet heen. Dit nummer doet iedere titel die Dylan gekregen heeft eer aan. Profeet, Spreekbuis van een generatie en een geniale dichter.

zondag 22 juni 2014

Videoclip van de dag #2: How I Got Over

Vandaag een prachtig gospelnummer van mijn favoriete gospelzangeres Mahalia Jackson. Vergeet niet de nieuwe berichten hieronder te lezen.


Songtekst van de dag #13: It Takes A Lot To Laugh, It Takes A Train To Cry

Klik hier om de songtekst te lezen.

Ik heb de afgelopen tijd niet veel naar 'Highway 61' geluisterd. Toen ik tussen de Dylan liedjes aan het struinen was op zoek naar een nieuwe 'Songtekst van de dag', sprong deze er tussen uit. Hij heeft me altijd erg aangesproken. De ene keer om die reden dan weer om de andere. Waar het om gaat is de essentie van de tekst: Het kost veel om te lachen, maar het kost meer om te huilen. Na wat zoeken op het net bleek het dat je voor lachen maar 17 spieren en voor een boos gezicht wel 43 spieren nodig hebt. Misschien een beetje een basaal feitje, maar het vat de essentie van de tekst toch goed samen.
Het laatste couplet heeft me altijd het meeste aangesproken, vooral de laatste regel: Don’t say I never warned you When your train gets lost' Dylan de taalvirtuoos flikt het weer om een steengoede verwijzing naar de titel in de tekst te stoppen. Mijn opvatting: Die trein die dus 'verloren' raakt betekent in feite alleen maar meer verdriet.

Genoeg over de tekst. De afgelopen twee weken schrijf ik met veel plezier 'Songtekst van de dag'.
De delen van deze serie die met Dylan te maken hebben, hebben me aan het denken gezet. De twee vragen die het meest in me opgekomen zijn luiden: Waar was Dylan op het moment/momenten dat hij de tekst schreef en waar dacht hij aan? Er zijn vele antwoorden door m'n hoofd gepasseerd en weinigen zullen wel de juiste zijn, als dat al wat uitmaakt. Wat ik me nou afvraag is: Hoe en wat denken de lezers van dit blog over Dylan?, Wat spreekt hen zo aan in zijn persoonlijkheid/teksten en Wanneer zijn ze voor het eerst in contact gekomen met deze man/zijn muziek? Als je antwoord wil geven op deze vragen kun je een reactie achterlaten, of, als je niet openbaar wil zijn, een mailtje naar: marnixdeboer@hotmail.com sturen. Ik lees en beantwoord ze graag.

Zomaar een dag/Vinylupdate #6

Vandaag was ik de hele dag in de andere kant van het land en heb dus niet echt tijd gevonden voor een stukje op de blog. Ik weet dat de afgelopen tijd de serie 'Vinylupdate'een beetje ingezakt is, maar ik wil hem toch weer invoeren, voor een tijdje dan.

Goed vandaag heb ik dus ook niet veel naar muziek kunnen luisteren. De eerste muziek voor vandaag is het Louis Armstrong concert 'Stomping at the Savoy'
een van de drie lp's die ik gisteren bij de lokale kringloop gekocht heb.











De andere twee: 'Not Just For Dancing' van de op laat tot geloof komende artiest Andy Pratt. Een experimentele plaat met elektronische invloeden. En het legendarische concert van Errol Garner 'Concert By The Sea'. Een heerlijke plaat met een authentieke jazzsound . Ik was een aantal weken niet bij het kringloop geweest en het gevoel, waar ik een tijdje terug een stuk over geschreven heb zie hier, was weer volop aanwezig.




zaterdag 21 juni 2014

Songtekst van de dag #12: Buckets Of Rain

Klik hier om de tekst te lezen.

Weer zo'n geweldig mooie tekst van Dylan. Wat weer verschillend geïnterpreteerd kan woorden. Waar zouden die emmers voor staan? Vul zelf maar in. De tekst is makkelijk om naar te luisteren, maar er zit toch heel veel in. Net als de rest van het album. Alle regels volgen elkaar naadloos op, op een manier die alleen Dylan zelf kan. Goed lees zelf maar.

Vergeet niet de nieuwe 'Album voor album' van vandaag hieronder te lezen.

Bob Dylan album voor album #14: Before The Flood

Algemene informatie:

Releasedatum:  20 juni 1974
Opnamedata: 13-14 februari 1974
Duur: 92:38
Producer: Bob Dylan en The Band

Zoals ik al eerder gezegd heb luister ik niet erg vaak naar dit album, maar na vandaag gaat dat zeker veranderen. Dit album hoorde bij de paar Dylanalbums die in de kast blijven staan om er eens per halfjaar uit gehaald te worden. Door dat minimale luisteren ben ik vergeten hoe goed dit album is.

Een geweldig livealbum dus en misschien wel het beste. Lekker hard en luisteren maar, zo'n album is dit voor mij geworden. Iedere noot klopt, Dylan shreeuwt de teksten uit en de The Band nummers die gespeeld worden doen zeker niet onder voor de albumversies. Man wat een goed album. Ik kan het niet zo goed in woorden uitdrukken. Ik heb er spijt van dit album zelden beluisterd werd en ik denk dat velen het daar wel eens mee zijn. Goed zo is dit album nieuw voor mij gebleven en is ie des te meer binnengekomen. En de speelduur is natuurlijk ook geweldig anderhalfuur lang genieten. Een album die me een adrenalinekick en me kippenvel geeft. De prachtige uitvoering van 'Knockin' On Heaven's Door, 'Ballad Of A Thin Man', Don't Think Twice' en ga zo maar door. Vandaag is ie zeker even het beste wat Dylan gemaakt heeft. Een 'musthave' in iedere collectie. Een album wat ik, als de portemonnee weer vol is, op vinyl ga kopen en dan zeker de 'Music On Vinyl' versie.  Ik kan maar een advies geven: Luister en laat je overdonderen!

Cijfer: een welverdiende 10

vrijdag 20 juni 2014

Videoclip van de dag #1: Hurt

De komende tijd zal er een aanvulling komen op 'Songtekst van de dag' komen. 'Videoclip van de dag' genaamd. Dit zal een serie worden die meer andere artiesten aanbod laat komen. Dylan heeft wel wat videoclips, waaronder een van de eerste, maar niet bepaald veel. Eens in de zoveel tijd zal er dus een videoclip op deze blog geplaatst worden. Dit kan een echte videoclip zijn, maar ook een liveopname of een 'inbeeld-breng-video' zo eentje als die van 'Man In The Long Black Coat.

Vandaag: 'Hurt' van Johnny Cash. Vergeet niet het bericht hieronder te lezen.


Songtekst van de dag #11: The Sounds Of Silence

Klik hier om de songtekst te lezen.

Vandaag maar weer eens een non-Dylanlied. Dit welbekende nummer is er een van mijn favorieten. Dat komt mede doordat ik me erg kan vinden in de tekst. Iedereen heeft wel eens een moment dat hij/zij even niets aan zijn hoofd wil hebben. Niets anders dan stilte, ruimte om na te denken. De tekst spreekt voor zich, daarom is ie waarschijnlijk zo goed. Het derde en vierde couplet wat mensen beschrijft die  niet van de stilte houden, zij moeten zich kunnen verschuilen in het lawaai om niet de dingen die spelen onder ogen te komen. Tenminste, denk ik. Voor de rest, lees zelf maar.
Je moet ook zeker deze prachtige, recente liveversie zien en horen.

Morgen is het zaterdag en heb ik dus meer dan genoeg tijd om de langverwachte 'Album voor album' te schrijven.

donderdag 19 juni 2014

Songtekst van de dag #10: All Along The Watchtower

Klik hier om de songtekst te lezen

Een niet al te lange, maar directe tekst. Er zijn verschillende opvattingen over waar die uitkijktoren nou voor staat. Één daarvan zegt dat het gaat over een Bijbels fenomeen. Een uitkijktoren die in ieder grote stad stond. De mensen die daar de uitkijk houden werden als helden gezien, omdat zij immers de stad beschermden. Aangezien Dylan in de periode dat dit nummer geschreven werd erg veel met de Bijbel bezig was, zou deze bewering vast wel eens waar kunnen zijn. Die 'joker' die erin voorkomt kan ook verschillend worden opgevat. Ik neem aan dat het niet 'The Joker' uit de welbekende Batman stripreeks is. Als je 'joker' op de website van het Oxford woordenboek opzoekt krijg je als eerste uitkomst: Een persoon die houdt van grappen maken, maar als een tweede een Dwaas. Misschien is
dat de betekenis die Dylan eraan wilde geven.
De tekst eindigt abrupt met de regel: 'Two riders were approaching, the wind began to howl'
Als je dat Bijbelse fenomeen als uitgangspunt neemt zit er dus iets aan te komen. Willen die rijders kwaad, of niet. Een donkere vooruitblik dus, een oorlog misschien?

woensdag 18 juni 2014

Songtekst van de dag #9: Ballad Of A Thin Man

Klik hier om de songtekst te lezen.

Mijn favoriete nummer van 'Highway 61 Revisited' dat is het zeker. Het spreekt tot de verbeelding; je ziet de kamer waar die 'Thin Man' naar binnen loopt. Waar staat die 'Thin Man' eigenlijk voor? Dat 'spooky' orgeltje siert het nummer. Het voegt die sfeer die het nummer nodig heeft toe.  Ik heb altijd het idee dat die kamer een schildersruimte is, in mijn hoofd. Wie is die 'Mr. Jones' die constant herhaalt wordt in het nummer. Wat er aan de hand weet hij niet? Is het iets goed, of is het iets slecht. 'What's gonna happen?', zoals die Amerikanen dat zo goed kunnen zeggen. Persoonlijk vind ik de versie op 'At Budokan 'een compleet verschillende inval hebben, niet dat dat iets slecht is. Ik heb dan ook een zwak voor die Dylan. En dan is er nog die 'Before The Flood' versie met die synthesizer. De regels 'You’re a cow Give me some milk Or else go home', hebben me altijd geïntrigeerd. Het spreekt nog meer tot de verbeelding. Je ziet die man als het ware echt in een koe veranderen. Een steengoed nummer dat is duidelijk. Eigenlijk moet je deze liveversie zien.

Nog even een korte mededeling. De komende week zal ik erg veel tijd moeten steken in een project voor school. Maak je geen zorgen het heeft met Dylan te maken. Omdat school even voorgaat zal de frequentie waarmee berichten op deze blog verschijnen, voornamelijk rondom 'Album Voor Album, iet minder worden. 'Songtekst van de dag' zal nog wel iedere dag verschijnen. De nieuwe 'Album voor album' zal dus nog even moeten wachten.

dinsdag 17 juni 2014

Songtekst van de dag #8: Every Grain Of Sand

Klik hier om de songtekst te lezen.

Persoonlijk vind ik dit het beste nummer uit zijn christelijke periode in de jaren-80. Een kijkje in de ziel van Dylan, wat hij niet vaak doet met teksten. Ik kan alleen maar positieve dingen verzinnen in de tekst: verschrikkelijk goede tekst, prachtige stem, geweldige band. Dylan beschrijft hoe hij zich voelt. De mooiste regel vind ik: 'In the fury of the moment I can see the Master's hand' De hand van de Meester kan verschillend worden opgevat, maar het staat niet voor niets met een hoofdletter geschreven. Goed een pareltje in Dylans werk dus. Lees de tekst zelf en ontdek!

 Ik ben een aantal dagen bezig met het luisteren naar 'Before The Flood' om een nieuwe 'Album voor album' te schrijven, dat het zolang duurt komt mede door het feit dat ik eigenlijk niet veel naar dit album luister. Niet dat het niet mooi is, integendeel. Misschien vandaag, misschien morgen komt er dus een nieuwe 'Album voor album'.

maandag 16 juni 2014

Songtekst van de dag #7: Long Black Veil

Klik hier om de songtekst te lezen.

De songtekst van vandaag is niet echt een Dylanlied, althans er is niet veel over bekend wie nou echt de schrijver is. Wikipedia zegt Danny Dill en Marijohn Wilkin, ik neem het ter kennisgeving aan.  In ieder geval elke versie, of die nou van Johnny Cash , The Band, Lefty Frizzell, of die prachtige liveversie van Dylan is zie hier., spreekt me erg aan. Dat komt omdat het een echte verhalende tekst is. Iemand die onterecht voor moord wordt veroordeeld. Dan komt de tekst 'Ze loopt op deze bergen in een lange zwarte sluier. Ze bezoekt mijn graf wanneer de nachtwind waait'. Er is dus een
dame waar die man erg veel voor betekent heeft en waar ze om rouwt. Niemand weet het en niemand ziet het, behalve die man die dood is. Misschien kijkt hij op haar vanuit de hemel. Ze heeft veel verdriet over die dode man dat is duidelijk. Deze tekst is duidelijk, vertelt een verhaal. Speculeren valt er niet echt over, maar toch een prachtig nummer.

zondag 15 juni 2014

Songtekst van de dag # 6: Man In The Long Black Coat

Klik hier om de songtekst te lezen.

Vandaag mijn favoriete Dylanlied: 'Man In The Long Black Coat'. Wat me zo aanspreekt in dit nummer is het mysterie erachter, weinig informatie. Ze is weg met een man in een lange zwarte jas. Wie is die ze dan. Zijn vrouw, moeder,een vriendin, kennis, zus, tante, nichtje? De man in de lange zwarte jas wordt cryptisch beschreven. Hij heeft een gezicht als een masker. Wat voor soort masker?
Sommigen zeggen dat hij uit de bijbel citeert. Een profeet misschien, een figuur waar Dylan veel mee vergeleken wordt. Er is sowieso een predikant die dit zegt: Elk geweten van een mens is verachtelijk en verdorven'. Geen opwekkende boodschap dus. Daarentegen zegt hij: 'Je kunt er niet als gids op vertrouwen, wanneer jij het bevredigd moet houden.' Slaat deze zin op de eerste, of niet en wat moet bevredigd worden behouden?

Er staat wel erg veel soms en sommigen in, zo ook in dit couplet, vertaal zelf maar
'There are no mistakes in life some people say
It is true sometimes you can see it that way
But people don't live or die, people just float
She went with the man
In the long black coat'.

De eerste regel doet me altijd denken aan die regels uit 'Love Minus Zero'. 'There's no succes like failure and failure is no succes at all. Weer wordt deze boodschap door sommigen gezegd. Dan komen de harde woorden "Mensen leven niet of gaan niet dood, ze zweven'. Wat bedoelt hij met zweven?
Goed zoals ik al eerder zei de onzekerheid is de kracht van het nummer.

Wat we weten is dat ze weg is of ze terug komt is niet bekend en die figuur in de zwarte jas is maar een rare snuiter, of zoiets. er is een mooi filmpje wat een visualisatie op de tekst heeft gemaakt. Klik Hier.


Net als de tekst is dit stuk ook warrig geworden, dat doet de tekst dus met je!
Ik raad je dit aan: lees, luister en huiver!




zaterdag 14 juni 2014

Songtekst van de dag #5: Pride (In The Name Of Love)

Ik zal niet zoveel schrijven over dit nummer van U2, het spreekt eigenlijk voor zichzelf. Dit is en zal wel mijn favoriete nummer van U2 blijven en staat ook nog eens op mijn favoriete U2 Album, 'The Unforgettable Fire'. Het lied is een hit geworden, ondanks de woorden over de kruising van Jezus erin.Kortom een fantastisch nummer. Goed lees zelf maar. Klik hier om de songtekst te lezen

Bob Dylan album voor album #13: Planet Waves

Algemene informatie:

Releasedatum: 17 januari 1974
Opnamedata: 5, 6, en 9 november 1973
Producer: Rob Frabino
Duur: 42: 12

Een ander label, een soort van 'comeback'album , in samenwerking met The Band.

Ik kan kort over dit album zijn I love it! Behalve één nummer dan, 'On a Night Like This'. Dit nummer heeft me nooit echt gegrepen en nu nog steeds niet. Ik weet niet wat het is, maar zeldaam is het zeker. Voor de rest is dit album een topper voor mij en draai het regelmatig. De nummers zijn, na die ene dan, stuk voor stuk prachtig. Helemaal die prachtige gitaar in het begin van 'Going, Going, Gone'. In mijn hoofd zit er een Spaans toefje aan dit album, dat zal wel door het nummer 'Dirge' komen. Dat Dylan dit album met The Band gedaan heeft, is zeker geen slechte keuze. Het gevoel van de prachtige albums van The Band, zoals 'Music From Big Pink', vind je hier terug. Het prachtige nummer 'Forever Young' is er een van de vele klasiekers. Ik heb er niet voor niets een aantal dagen geleden een stukje over geschreven. Mijn favoriete nummer moet toch 'Wedding Song' zijn. In mijn hoofd is het woordje 'Wedding' vervangen door 'Love' en dat is de toepasselijkste titel; een echt liefdesliedje. Albums zoals deze ken ik door en door en vormen een apart gedeelte in mijn hoofd. En dan nog die prachtige voor en achterkant van de hoes. Het moge duidelijk zijn, de voetbalwedstrijd van gisteren kan dit album niet overtreffen. Al was het wel een prachtige prestatie van Nederland.

Cijfer: Eigenlijk een 10, maar door dat ene nummer een 9,5.

Vanmiddag een nieuwe 'Songtekst van de dag'en dat zal geen Dylannummer zijn.



vrijdag 13 juni 2014

Songtekst van de dag #4: Knockin' On Heaven's Door

Klik hier om de songtekst te lezen.

Een klassieker dat is zeker. Dit vind ik een van de beste teksten die Dylan ooit geschreven heeft. Dat komt mede doordat de boodschap van het nummer direct is; 16 regels, niet meer. Als je als artiest een kort nummer kan schrijven waar zoveel in zit, dat spreekt van capaciteit. De regel 'Mama, take this badge off of me' gaat denk ik over het feit dat Dylan de spreekwoordelijke last niet meer kan dargen. 'Batch' laat zich niet voor niets vertalen als partij, een soort van levering van last, al klinkt dat wat raar. Dylan was in de tijd erg bezig met het meer zijn na de dood. Hij vraagt zich denk ik af, wat is nou de zin van het leven. Daarom de zin 'I feel like I'm knockin'on heavens door'. Hij voelt zich kloppen aan de hemelpoort. Wat is er daarachter? Het refrein wat daarna komt versterkt die boodschap alleen maar, door het uit te schreeuwen, vier keer. Of Dylan ook daadwerkelijk het antwoord daarop heeft gevonden, kan alleen hij weten. Het lied is er in ieder geval wel.
Ik denk dat Dylan met de regel 'Mama, put my guns in the ground I can't shoot them anymore' bedoelt, dat de kracht in zijn lijf op is. Hij trekt het niet meer. 
Luister zelf eens en trek je eigen conclusie, dat is de kracht van zijn teksten. Iedere luisteraar heeft een andere definitie van het nummer en zo hoort het ook! 

donderdag 12 juni 2014

De beste singer-songwriter

Gisteren kwam tot mijn aandacht, dat in de uitzending van 'De Beste Singer-Songwriter' van maandag 2 juni een stuk Dylan zit. Rond 19 minuten is een stuk muziek op lp te horen van Dylan waar kort iets over verteld wordt. Klik Hier voor uitzending. Vergeet niet de nieuwe 'Songtekst van de dag' hieronder te lezen.

Songtekst van de dag #3: Dark Eyes

Eerst even een korte mededeling.
Ik heb de tip van Tom Willems gekregen dat het niet verstandig is om songteksten op de blog te plaatsen i.v.m. copyrights. Daarom zal ik voortaan een link van de plek waar de songtekst te vinden is plaatsen. Ik raad het aan om eerste de songtekst te lezen voor het bericht, zo is er iets te snappen van mijn woorden.
Klik hier om de songtekst te lezen

'Dark Eyes 'is voor mij eigenlijk het enigste wat me geraakt heeft en raakt op het album 'Empire Burlesque'. Wat een afsluiter na al het disco-geëxperimenteer. De tekst is erg mysterieus; wat zou hij bedoelen met 'Dark Eyes? De ogen van critici misschien. Ook is er niet een verband te vinden tussen de losse kreten wat ie voelt en ziet. De strofe die me altijd doet afvragen wat hij bedoelt en waar hij op dat moment was is: 'They tell me revenge is sweet and from where they stand, I’m sure it is'. Nog eens, wat bedoelt ie. Ze zeggen dat wraak zoet is. Dan zou je verwachten dat er een tegenargument komt dat die stelling ontkracht, dat verwacht je wel van de vredelievende Dylan. Maar nee, hij beaamt het juist. Wat het nog ondefinieerbaarder maakt is dat het alleen zou gelden op de plek waar hij nu staat. Nog eens, waar staat ie dan? Allemaal vragen die in me opkomen. Misschien stond Dylan wel nergens, misschien is het een droom die hij probeert te beschrijven. De afsluiter van de tekst vind ik erg mooi. 'A million faces at my feet but all I see are dark eyes'. Dit is het enige stukje tekst waar ik me iets bij kan voorstellen. Het overzicht niet meer hebben en je alleen kunnen focussen op het ene wat het meest in je hoofd zit.

Als een tekst dit bij me oproept is het goed; de kracht van een singer-songwriter moet zijn dat er geen touw aan de tekst is vast te knopen en je zelf je eigen conclusie eraan kunt geven, naar mij mening dan. 

woensdag 11 juni 2014

Bob Dylan album voor album #12: Pat Garret & Billy The Kid

Algemene informatie:

Releasedatum: 16 juli 1973
Opnamedata: januari - februari 1973
Producer: Gordon Carroll
Duur: 35:25

Dylans eerste soundtrack, nog wel van een film waar hij zelf in gespeeld heeft.

Veel composities met Dylans stem erop zijn er niet te vinden, maar dat is zeker niet erg integendeel het creëert een nieuwe visie op Dylan de componist. Dat Dylan een genie in het schrijven van muziekstukken voor een band blijkt hieruit. Eigenlijk luister ik nooit naar soundtracks als ik de film nog niet gezin heb, dit is de uitzondering. Nee, ik heb de film nog niet gezien en ja, ik ben het van plan. Dat de film een 'must-see' is voor menig Dylanfan is natuurlijk een feit, ook al kan ik daar nog geen mening over geven. Ik heb de plaat zowel op cd als lp dat is met veel Dylanalbums het geval. Dat muziek beter uitkomt en er meer diepte in de tonen zit op lp ben ik het mee eens, zo ook op dit album. De nummers waar Dylan wel op te horen is zoals: 'Billy 1 en 4', en het geweldige 'Knockin' On Heavens Door' vind ik zelf geknipt voor een apart album. Ik denk dat ze dan beter hadden uitgekomen. Er is zeker een westernsfeer te vinden op het album. Als je je ogen sluit zie je een cowboy op een paard door de woestijn draven. Al bij al vind ik het een volwaardig album, ook al is het zeker niet het beste van de jaren-70. Vergeet niet de nieuwe 'Songtekst van de dag' te lezen hieronder.

Cijfer: 8



Songtekst van de dag #2: Trouble In Mind

Toen ik dit nummer voor het eerst hoorde was ik meteen verkocht. De emotie die in Dylans stem blijkt als hij de woorden zingt is puur en echt. En geef toe wie heeft er nou nooit problemen. Al zijn ze maar klein. Hij schreeuwt het: 'God alstublieft, neem mijn zorgen weg'. In België hebben ze een leuke term voor 'trouble in mind', kopzorgen. Zorgen die zich in je hoofd afspelen, waar je dag en nacht mee bezig bent. Het mooiste couplet stukje vind ik het stuk waar hij bezingt hoe het figuur Satan zich voordoet, maar niet zo mooi is als hij lijkt. Hij zegt dat Satan de prins van de hogere machten in de lucht is. Dus geen koning, Satan is krachtig , maar God is krachtiger. Hij bezingt ook hoe hij leidt onder het feit dat zoveel van zijn broeders niet geloven. Ze kunnen de stap niet maken naar een leven met God. De tekst slaat de spijker op zijn kop in vele opzichten en de boodschap is direct. Ook al geloof je niet en verzet je je er misschien tegen. Voor mij is het een feit dat Dylan niet zomaar zo'n goed acteur kan zijn dat hij deze woorden niet zou menen. Het is maar mijn mening, doe er mee wat je wil.


I got to know, Lord, when to pull back on the reins,
Death can be the result of the most underrated pain.
Satan whispers to ya, "Well, I don't want to bore ya,
But when ya get tired of the Miss So-and-so I got another woman for ya."

Trouble in mind, Lord, trouble in mind,
Lord, take away this trouble in mind.

When the deeds that you do don't add up to zero,
It's what's inside that counts, ask any war hero.
You think you can hide but you're never alone,
Ask Lot what he thought when his wife turned to stone.

Trouble in mind, Lord, trouble in mind,
Lord, take away this trouble in mind.

Here comes Satan, prince of the power of the air,
He's gonna make you a law unto yourself, gonna build a bird's nest in your hair.
He's gonna deaden your conscience 'til you worship the work of your own hands,
You'll be serving strangers in a strange, forsaken land.

Trouble in mind, Lord, trouble in mind,
Lord, take away this trouble in mind.

Well, your true love has caught you where you don't belong,
You say, "Baby, everybody's doing it so I guess it can't be wrong."
The truth is far from you, so you know you got to lie,
Then you're all the time defending what you can never justify.

Trouble in mind, Lord, trouble in mind,
Lord, take away this trouble in mind.

So many of my brothers, they still want to be the boss,
They can't relate to the Lord's kingdom, they can't relate to the cross.
They self-inflict punishment on their own broken lives,
Put their faith in their possessions, in their jobs or their wives.

Trouble in mind, Lord, trouble in mind,
Lord, take away this trouble in mind.

When my life is over, it'll be like a puff of smoke,
How long must I suffer, Lord, how long must I be provoked?
Satan will give you a little taste, then he'll move in with rapid speed,
Lord keep my blind side covered and see that I don't bleed.

dinsdag 10 juni 2014

Songtekst van de dag #1: I Believe In You

De komende tijd zal er een nieuwe dagelijkse serie op deze blog verschijnen. Dit kunnen teksten van Dylan zijn, maar ook van andere artiesten. Vaak is het voor mij al goed als een nummer een goede tekst heeft, de rest is bijzaak. Soms zal er een analyse van de tekst bijzitten, soms spreekt de tekst voor zich. Deze dag zal dat 'I Believe In You' zijn, deze tekst sluit feilloos aan bij hoe ik soms over mijn geloof in God denk.

They ask me how I feel
And if my love is real
And how I know I'll make it through
And they, they look at me and frown
They'd like to drive me from this town
They don't want me around
'Cause I believe in you.

They show me to the door
They say don't come back no more
'Cause I don't be like they'd like me to
And I, I walk out on my own
A thousand miles from home
But I don't feel alone
'Cause I believe in you.

I believe in you even through the tears and the laughter
I believe in you even though we be apart
I believe in you even on the morning after
Oh, when the dawn is nearing
Oh, when the night is disappearing
Oh, this feeling is still here in my heart.

Don't let me drift too far
Keep me where you are
Where I will always be renewed
And that which you've given me today
Is worth more than I could pay
And no matter what they say
I believe in you.

I believe in you when winter turn to summer
I believe in you when white turn to black
I believe in you even though I be outnumbered
Oh, though the earth may shake me
Oh, though my friends forsake me
Oh, even that couldn't make me go back.

Don't let me change my heart
Keep me set apart
From all the plans they do pursue
And I, I don't mind the pain
Don't mind the driving rain
I know I will sustain
'Cause I believe in you.



Forever Young

Er is bijna geen enkele songtekst waar ik zoveel gevoel bij heb als deze.  Naar aanleiding van een liveopname die ik nu op Dylanradio hoor, ben ik weer eens diep getroffen door de puurheid en de rake boodschap in het nummer. Welke wens kun je meer wensen dan voor altijd jong te zijn, in mijn geval in de eeuwigheid. Geen zorgen en geen pijn. Dit is een nummer die ik vaak buiten het album 'Planet Waves' om luister. Ik weet niet waarom, maar het lijkt alsof de boodschap dan meer binnenkomt. Een verlangen naar een eeuwige jeugd heeft ieder mens, het is aan jezelf hoe je daar tegenoverstaat  en erin gelooft. De gedachte en het gevoel eraan kan iedereen oproepen, of je nou gelooft of niet. Vergeet niet het bericht hieronder te lezen.


maandag 9 juni 2014

Bob Dylan album voor album #11: New Morning

Algemene informatie:

Releasedatum: 9 oktober 1970
Opnamedata: juni - augustus 1970
Producer: Bob Johnston
Duur: 35:21

De redding na 'Self  Portrait', de kopstem lijkt weg, maar is nog wel een beetje te merken.

Zelf bezit ik dit album nog niet zo heel lang, maar de aantal keren dat ik ernaar geluisterd heb, heeft ie me diep getroffen. Ik houd van de licht schorre stem, de emotie in de stem. Ik moet zeggen dat ik hem wel een toepasselijke titel vind hebben, want hij is inderdaad heerlijk om in de ochtend naar te luisteren. De nummers vormen een soort van 'flow' door de eerste tijd van de morgen. Er zitten veel genres muziek in, zoals een bluesy pianootje en die prachtige vrouwelijke jazzstem van Maeretha Stewart in 'If Dogs Run Free'. Tussen de outtakes die op het tiende deel van 'The Bootleg Series' staan en de albumversies, kan ik niet zo goed kiezen, wel weet ik dat de nummers die wel verschenen zijn, beter in de context van het album passen. Ik houd van dit album, dat mag duidelijk zijn.

Misschien een beetje kort stukje, maar ik vind dat ik wat het album in me los maakt goed heb verteld. 

Cijfer: 9

donderdag 5 juni 2014

Recensie #2: Bookends

Ik wil graag de komende tijden non Dylanalbums recenseren. Dit heb ik één keer eerder gedaan met 'American Recordings' van Johnny Cash. Niets kan voor mij bepaalde Dylannummers / albums overtreffen, maar sommige albums komen daar zeer dicht bij in de buurt. Zo ook 'Bookends' van Simon & Garfunkel.

Eigenlijk kan dit album in één woord samengevat worden: geweldig! Ik denk dat ik dit album nu zo'n 3 jaar bezit en het behoort tussen de lp's / cd's die ik regelmatig draai. Wat is regelmatig? Nou minstens 2 keer per maand. Door die honderdtal keren luisteren word je vertrouwd met een album zo is ook het geval met dit album. Iedere noot komt bekend voor en dat voelt goed.

Goed, laten we maar ingaan op de muziek. De nummers zijn stuk voor stuk buitengewoon goed en raken met iedere keer tot op het bot. Apart en in de context van het album passen ze als geen ander.
Als ik een beste nummer moet kiezen is het 'Old Friends', dat komt mede door het gevoel wat het in me oproept de combinatie van de noten, niet door de tekst, want ik ben zeker niet oud. Ik vraag me af hoe ze zich voelen als ze dit nummer nu zingen na zo'n lange vriendschap.

Ik houd erg van de nonchalante uitstraling van de nummers, maar toch ook weer zo precies en netjes.
De soundeffecten op het album, geven dit album nog steeds een nieuw uiterlijk, toch 46 jaar na het uitkomen.

Het nummer 'Mrs. Robinson' komt ook op de soundtrack van de film 'The Gradatute' voor.
De regels over God, Jezus en de hemel hebben me altijd gefascineerd, omdat geen van de twee, zeker Paul Simon niet, echt voor een geloof in meer is uitgekomen. Toch een zeer mooie tekst.

Kortom, het album is een van de klassiekers en favorieten in mijn collectie.

Cijfer: 10
 




dinsdag 3 juni 2014

How Many Roads

Eergisteren werd de documentaire 'How Many Roads' van Jos Putter
op npo-doc uitgezonden.
Ik had deze docu nog niet gezien en moet zeggen dat ik er vol verwachting naar ben gaan kijken.
Mede doordat het een docu niet over het leven van Dylan, maar over zijn fans was.

Ik had gehoopt dat er daadwerkelijk ingezoomd werd op zijn fans, hun collectie aan bod kwam, hun verhalen over en met de meester. Dit is niet helemaal waargemaakt, eigenlijk helemaal niet; er kwamen daadwerkelijk fans aan bod, maar niet zozeer hun collectie, maar meer hun dagelijks leventje. Daar kwam wel wat Dylan bij kijken, maar niet op de manier waar ik op gehoopt had.

De conclusie dat bijna iedere Dylanfan knettergek is, is me weer duidelijker geworden. Hier zal ik maar niet teveel op ingaan.

De documentaire was wel zeker leuk om te kijken, er was genoeg om over na te denken na afloop.
Ik zou zeggen kijk hem zelf een keertje, dan snap je wat ik bedoel.

De documentaires over zijn leven hebben me zelden teleurgesteld, maar juist degene die mij had moeten aanspreken, maakte het niet waar. Ik had liever minder mensen aan bod zien komen en desnoods nog een half uur film erbij, maar had dan alsjeblieft wel echt op de fans en hun ervaringen met de man ingegaan.

Ik had graag mijn eerste docu-recensie een positieve, lange willen laten zijn, maar ik weet niet wat er verder over te melden valt.

Cijfer: 5,5

zondag 1 juni 2014

Bob Dylan album voor album #10: Self Portrait

Algemene informatie:

Releasedatum: 8 juni 1970
Opnamedata: 24 april 1969 - 30 maart 1970
Producer:  Bob Johnston
Duur: 73:15

Een album vol covers, ronduit slecht ontvangen.

Een schok voor menig Dylanfan was dit album wel, Dylan die covert en die stem!
Zelf amuseert dit album me wel, maar zou het nou niet snel opzetten en helemaal luisteren.
Ik moet er zin in hebben, in een rare bui zijn. De covers laten zien naar welke muziek hij luisterde toen hij jong was,welke muziek hem geïnspireerd heeft. Daarom zal het album wel 'Self Portrait' heten, in ieder geval absoluut niet omdat het album een stuk van zijn eigen muziek laat horen. Dat het album een schat aan outtakes bezat en tot een van de beste 'Bootleg Series zou lijden'
wist men toen nog niet. Het album is door het slijk gehaald en misschien wel terecht. Goed zo slecht is ie nou ook weer niet; hij laat tenminste zien dat Dylan wel zingen kan. Ik weet niet wat er verder over te melden valt, de albumhoes is wel mooi.

Cijfer: 6

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...